Deterse nunha imaxe

Deterse nunha imaxe coma un insecto nunha flor. Pousarse nun intre da semana entre outros, e deixar que o momento presente e a memoria converxan e conversen. Destilar o néctar das reflexións pasadías, e obter longos poemas, ou pequenos relatos… Velaquí a nova fiestra que hoxe, un día de xullo de 2020, abrimos de par en par. 

Lonxe
(audio en galego)
LE FAISEUR D’OMBRES
Siluetas para sombras de Yorgos Vasillakis.
Silhouettes pour ombres de Yorgos Vasillakis.
(audio en français)

O FACEDOR DE SOMBRAS
Silueta para sombras de Yorgos Vasillakis.
Silhouette pour ombres de Yorgos Vasillakis.
(audio en galego)
Entra na noite un anxo
Un Ange entra dans la Nuit

Música orixinal e interpretación á guitarra:
Tadeo M.G.

Cadro de Mariano Suárez Gómez
Mariano Suárez Gómez, pintor e grande amante da Vida.
Grazas, Mariano
Merlo que se comunica con outro merlo ao lonxe, malia que arredor todo é ruido enxordecedor de motores.
Merle qui se communique avec un autre merle, malgrè le bruit assourdissant des moteurs tout autour.

Quérote, Paxaro
Je t’aime, Oiseau

APAGÓN

Vai mirar se na casa do lado
teñen ideas para esta escuridade

Os morcegos no aire húmido
na súa danza antes da tormenta
amosáronse máis eficaces nas mensaxes
O cartel da tenda renxe oxidado
contaxiando medos primitivos
e os mozos reman na néboa
compartindo mitoloxía hidráulica
Confúndense os rumores no aire frío
e as palabras van parar ao mar, máis adiante,
cos cachos de madeira arrincada de raíz,
bois flotté, obscur et tordu,
ósos de árbore que onte eran corpo vivo
e que mañá serán cabana efémera
para familias e paseantes demorados

Na beirarrúa os buscadores de gloria
seguen a pista de imaxes tintinantes
cos detectores pasados de moda
esperando atopar recoñecemento
Esqueceron que a hora é ávida de sinceridade
E se na estrada medorenta alguén corre berrando:
ti es máis libre! ti es máis libre! ti es máis libre que…!
o abellón lémbralle,
namorado da flor nocturna
que ninguén é máis libre que
esa muller que entra na casa
logo de mirar o cumio de neve,
branco que xa non é eterno,
e que lanza unha pregaria sentida
mentres fai o sinal da cruz
polo xeo que irá chorar no mar

Vintesinco palabras pola neve fundida e triste
condenada à velocidade dos futuristas
e á cobiza das axencias da emoción

Chama ao lonxe a campá dun templo
para un funeral de area roubada
mentres atravesa os cables intercitadinos
a retransmisión do último disco dos anxos.
The mountain was beautiful
the mountain was beautiful,
the mountain was beautiful, today

Ciudad inexistente vendida en las rebajas:
la asamblea se vació de buenas ideas
pues era día de playa
Nella strada c’è un cane
et la viande est bon marché
ao outro lado da fronteira

Vai mirar se na casa do lado
teñen ideas para esta escuridade

Páxina en cidade fortificada

Coa mirada instintiva do animal na viaxe 

e o traxe dos días do sal e da resina

Coa determinación dos pés buscando a terra sá

e unha inquedanza fuxidía enleada nos cabelos

baixas á vila de vagar seguindo a estela do lique

E hoxe, escapada do caderno de poemas,

unha páxina que ascende libre  

provocando as vellas fortificacións militares,

hieráticas lembranzas dun tambor 

precedendo a batalla e o estrondo

Corres detrás, de pedra en pedra,

e co papel xa na man das uns pasos

ata chegar

alí onde sabes que o cemento se esgaza co chío das aves

alí onde as mañás non esquecen o tacto da cortiza

nin o insistente bater do corazón mineral

Alí onde a pel na memoria aínda ule a terra fértil 

a plantas e ao viño novo da penumbra húmida

Nese espazo mínimo

onde as maquillaxes retóricas e a estridencia

non interrompen o rumor morno das formigas 

e onde os seres invisibles aínda veneran 

a respiración do raposo o rastro do caracol o rumor das raíces

pronuncias

lentamente 

as palabras 

e arredor

sen ti decatarte,

a vertixe da arquitectura 

subitamente transformada

que se desfai 

completamente

da súa bélica condición